Halve finale Spakenburg - PSV: avond om nooit te vergeten voor oud-Harderwijker Maurice de Ruiter

HARDERWIJK De amateurs van Spakenburg tegen bekerhouder PSV. Sportpark De Westmaat in Spakenburg was dinsdag 4 april afgeladen voor de halve finale van de KNVB Beker. Ermeloër Vince Gino Dekker was als basisspeler belangrijk, oud-Harderwijker Maurice de Ruiter viel in.

Hoewel een nieuwe stunt voor Spakenburg uitbleef en PSV met 1-2 won, werd het een onvergetelijke avond voor het vissersdorp en een persoonlijk hoogtepunt in hun voetbalcarrière. Een enorm vuurwerk, een trekker op het veld en 6.300 toeschouwers op het sportpark. De thuisclub had alles uit de kast getrokken voor het bekeraffiche.

DOELPUNT

Dekker begon als rechtsbuiten en trof de ervaren Patrick van Aanholt tegenover zich. De aanvaller kwam pas halverwege de eerste helft voorin aan de bal, daarvoor moest Spakenburg vooral verdedigen. Omdat Guus Til de kansen niet benutte bleef het lang spannend. Van Aanholt voorkwam bij een uitbraak dat Dekker gevaarlijk kon worden en gaf na een half uur een gevaarlijk waarschuwingsschot. Kort voor rust viel het doelpunt toch uit een corner door Erick Gutierrez en toen direct na rust Van Aanholt de 0-2 scoorde leek het beslist. Maar Spakenburg ontplofte na een geweldig afstandsschot van Dwayne Green. Dekker, na rust naar links uitgeweken, mocht nog enkele corners nemen, maar een verlenging zat er niet in.

Na afloop ruilde hij shirtje met Xavi Simons. „Ik gaf een paar jongens een handje en toen stond hij voor mij. Hij wilde ook mijn shirtje, dat was wel grappig. Ik zei dat hij een good game had gespeeld en wenste hem good luck voor de finale.” Dekker genoot van het spelen tegen de top van Nederland. „We waren effectief tegen FC Groningen en FC Utrecht met snelle jongens voorop, maar hebben ook veel geluk gehad. Tegen PSV was het wel even andere koek. Van Aanholt en Teze zijn wel even wat sneller’’, merkte de vleugelaanvaller, die het de eerste helft lastig had. „Als ik de bal kreeg, zat die jongen er heel kort op en was supersnel. Ik kon niet echt lekker mijn actie maken en had geen balletje vrij liggen. Tegen Utrecht en Groningen kan dat wel, maar dat was nu niet aan de orde. PSV speelde met de beste elf, wij moesten ‘de bus parkeren’ en loeren op de counter. Toen PSV de 0-2 maakte gingen we gewoon door. Ik wilde wat forceren en ging naar de linkerkant. Daar kreeg ik wel een keer of drie, vier de bal en kon twee keer de bal goed voorgeven en er wat corners uithalen. Ik had na 89 minuten kramp, dat had ik ook nog nooit meegemaakt.” Na afloop was Dekker ‘super trots’. ,,Het is super knap wat we hebben laten zien. Een halve finale spelen maken we nooit meer mee. De sporthal was helemaal vol en het feest duurde tot midden in de nacht. Ik ben pas om 3.15 uur naar huis gegaan. Ik heb alleen maar genoten, het was een avond om niet meer te vergeten.”

BEKERCAMPAGNE

Dekker stond voor het duel volop in de belangstelling, er kwam veel op hem af. „Een paar jaar geleden zei ik dat ik niet meer terug wilde naar het profvoetbal, maar nu zie je wat zo’n bekercampagne kan doen. Vorig jaar had ik een beter seizoen met 24 assists en vijf goals en was er interesse van clubs onderin de Eerste Divisie. Maar nu zijn er geïnteresseerde clubs aan de bovenkant Eerste Divisie en onderkant Eredivisie. Toen was het uitgesloten maar ik heb nu een tweeling, een jongen en meisje van bijna 2 jaar en het zou wel gaaf zijn als ze papa nog in een stadion zouden zien. Ik heb nog 2,5 jaar contract bij Spakenburg, dus het moet wel een mooie club zijn, anders heb ik het hier veel beter’’, aldus Dekker, die gestopt is bij Vingino en nu bezig is met een eigen kledingmerk Fearless Blood.

Natuurlijk ben ik trots op mijn teamgenoten voor hoe ze zich hebben verweerd

Voor Maurice de Ruiter kende de avond een ander verloop. Hij kwam pas in de 83e minuut binnen de lijnen. „Natuurlijk ben ik trots op mijn teamgenoten voor hoe ze zich hebben verweerd en zich goed staande hebben gehouden. Maar als ik eerlijk ben overheerst bij mij nu het chagrijn. Ik had gehoopt dat ik gisteren ook een rol van betekenis had kunnen spelen. De laatste drie competitiewedstrijden had ik basis gestaan en ik heb bijgetekend, maar deze wedstrijd werd ik gepasseerd. Dat hoort bij voetbal, maar dat is natuurlijk niet leuk, want wedstrijden als deze ga je weinig meemaken als amateur. Onze trainer (Chris de Graaf) heeft verschillende smaken en in de omschakeling zijn Gino Dekker en Luuk Admiraal gewoon sneller. Nu ik wat ouder (31) ben heb ik wel wat snelheid ingeleverd. Ik merk ook dat het herstel wat langer duurt als ik geblesseerd ben geraakt dan in mijn tijd bij DVS’33.”

Als ik hier later op terugkijk, zal dat met een grote glimlach zijn

Toch genoot De Ruiter wel van de ambiance en de speeltijd die hem wel gegeven was. „Ik kwam erin op het middenveld en kreeg te horen waar ik moest staan bij standaardsituaties. Ik heb ook wel wat kunnen combineren en moest voor de rest verdedigen. Volgens mij speelde Xavi Simons op 80 procent, maar je ziet dat hij als een volwassen man speelt en echt veel kwaliteit heeft. Een speler als Johan Bakayoko is super behendig en Guus Til lijkt op tv een loper, maar hij heeft goede technische aannames en is tactisch slim. Zij spelen niet voor niets bij PSV en wij bij Spakenburg. We maakten het zo klein mogelijk, maar toch konden ze het een paar keer uitspelen. We hielden ons goed aan het strijdplan, maar zij scoorden op ‘goede’ momenten. Een goal vlak voor en vlak na rust voelde voor ons als een klap, maar na de 1-2 was het geloof bij ons weer helemaal terug.” Hoewel de finale uit zicht bleef, is De Ruiter terug op een mooie campagne. „We kwamen via DOVO, TEC, FC Groningen, Katwijk, FC Utrecht in de halve finale tegen PSV, de top van Nederland. We hebben mooie waardering gekregen van de supporters. Mijn familie, schoonfamilie, vrienden en kennissen waren er. Als ik hier later op terugkijk, zal dat met een grote glimlach zijn.”

Marco Jansen