Marius van Dokkum museum is hit

25 mei 2018 opende André van Duin het Marius van Dokkum museum in het Hortuspark. Ruim 1,5 jaar later zijn kunstschilder Marius van Dokkum en museumdirecteur Corien van der Meulen niet verbaasd door de hoge bezoekersaantallen. “We zijn wel ongelooflijk blij dat het zo succesvol is.’’

HARDERWIJK - In 2019 waren er ruim 44.000 betalende bezoekers en ook in januari 2020 trekt het museum wekelijks 850-900 bezoekers. In de zomer was de piek 1800 mensen in één week. “De tentoonstelling waarmee Marius in 2015 en 2016 in het Stadsmuseum heeft geëxposeerd, bleek goed bij Harderwijk te passen en stond in de top-3 ‘Beste tentoonstelling van 2015’. Mensen schaterlachen om de kunst en raken er ook over in gesprek’’, vertelt Van der Meulen.

Van Dokkum (57) woont in Ugchelen en was op zoek naar een ruimte waar hij permanent zijn werk kon exposeren. “Ik zag dat dit gebouw - de voormalige snijkamer van de Gelderse Academie - leeg stond en wist dat het een culturele bestemming had. Ik was gelijk verliefd op het pand; het heeft sfeer met speelse kamertjes. Ik ben blij en dankbaar dat het mag hangen in intieme sfeer, dat past bij mijn werk. Het is mijn geluk dat ik nooit wat verkocht heb.’’

Lachspiegels

Vanaf 2016 is er achterstallig onderhoud gedaan en heeft de gemeente de kosten voor de inrichting op zich genomen. In het Marius van Dokkum museum hangen nu zo’n 75 schilderijen, maar ook portrettekeningen en aquarellen. ‘’Mijn werk bestaat uit vrije onderwerpen met vaak humoristische, hedendaagse thema’s. Momenteel ben ik bezig met een schilderij van 3,5 meter breed bij 2,5 meter hoog, dat heet ‘Beste reizigers’; een hedendaagse ‘Nachtwacht’ van Rembrandt. Op het station staan mensen die kijken op hun mobiele telefoon. Het is een beeld van deze tijd; mensen communiceren met een apparaat, maar niet meer met elkaar. Ook een burenruzie (onthuld door Frank Visser), een oude vrouw op een e-bike en oude mensen achter een computer geven de herkenbaarheid met een beetje humor die mensen aanspreekt. Ik noem het lachspiegels: je ziet iets van jezelf op een grappige manier. Ik heb ook iets met peren en geef ze in bepaalde situaties menselijke trekjes mee. Het is laagdrempelig en makkelijk te begrijpen, ook voor kinderen. Het is niet cynisch, wel integer werk.’’

Van Dokkum maakt ook stillevens en tekent wekelijks zo’n 20 portretten in verpleeghuizen. Dit doet hij om zijn vaardigheid op peil te houden. Want vaak gaat veel denk- en schetswerk vooraf aan een schilderij. Eén dag per week is hij op de zolder van zijn museum om te schilderen. ‘’Mensen kunnen meekijken en vragen stellen: vaak over het formaat, waar het zich bevindt. Ik schilder veel uitdrukkingen en lichaamstaal. Mensen om me heen inspireren me.’’ Soms herkennen mensen zichzelf of anderen terug in een schilderij, maar alle figuren in zijn werk zijn fictief. ‘’Wat ik schilder, zit het meest in mijn hoofd.’’