Voormalig stadsarchitect Ad Kramer trekt aan de bel: ‘Harderwijk moet weer echte vestingstad worden, al te veel verloren gegaan’

HARDERWIJK Het achthonderd jarig bestaan van Harderwijk als stad moet een historisch ijkpunt worden waardoor de stad weer een echte vestingstad worden. Dat zegt voormalig stadsarchitect Ad Kramer. Ondanks zijn 88 jaar nog steeds strijdbaar als het gaat om het behoud van de nog aanwezige historie in de Harderwijkse binnenstad. Hiervan is volgens hem al te veel verloren gegaan.

Kramer maakt zich vooral ook sterk voor ‘Buiten de Veste’, het gebied tussen de stadsmuur en de gracht. Het zijn, zo geeft hij aan, wezenlijke onderdelen van Harderwijk als vestingstad. Wordt deze ruimte benut voor stadsuitbreiding dan kan er, zo vindt hij, niet meer worden gesproken van een vestingstad maar alleen van een stad. Wordt er in een waterloop een grote kei geplaatst dan wijzigt de waterloop, zo geeft hij als voorbeeld aan.

ONTWRICHT

Hetzelfde doet zich voor bij de plaatsing van een parkeergarage voor de Luttekepoortstraat. Het karakteristieke van de historische binnenstad wordt hierdoor totaal ontwricht, zo vindt Kramer. De Smeepoortstraat ziet hij als van belang voor de instandhouding van het gebied Buiten de Veste.

Kramer zet vraagtekens bij de noodzaak van een dubbele rijstrook langs de stad als deze overgaat in een winkelstraat. Hij ziet het liefst dat het Westeinde een woonstraat wordt in verband met de woningen die hier staan en mogelijk een Knarrenhof op de plek van de parkeerplaats.

LEILINDES

Indien de rijbaan vervalt dan kan in de ogen van de voormalig stadsarchitect de vesting weer historisch worden hersteld met daaraan gekoppeld Buiten de Veste en de stadsgracht met de leilindes. De stadsgracht moet kunnen worden overstoken met een bruggetje met gietijzeren leuning. Bij realisering hiervan komt het doorgaande verkeer te vervallen en blijft alleen het bestemmingsverkeer voor de stad over.

Kramer zegt dat de vestingstad de tijdgeest heeft moeten ondergaan en de historie door de vooruitgang en stadsuitbreiding letterlijk in het nauw is gedreven. De historische stad moet wat hem betreft ruimtelijk min of meer los komen te staan van de stadsuitbreiding waardoor de stadsgracht bepalend wordt voor het aangezicht.

STADSTHEATER

Kramer pleit voor een autovrij Kloosterplein waardoor dit een uitgelezen plek wordt voor de realisering van een Stadstheater. Dat moet ondergronds komen en kan zich dan profileren door de komst van een piramide op het plein. Kramer vindt wel dat bij de realisering van zo’n plan niet over één nacht ijs moet worden gegaan maar hiervoor een commissie in het leven moet worden geroepen. Het ontwerp wil hij via een prijsvraag tot stand laten komen.

De Vestingstad omschrijft Kramer als oorspronkelijk deftig met mooie schoenen. In de loop der tijd zijn door de stadsuitbreiding die schoenen vervangen door klompen. Er moet wat hem betreft weer respect komen voor het verleden. Hij pleit voor een eigentijds stadsherstel dat hapsnap beleid moet voorkomen. ,,Het is doen en niet mopperen”, zo vindt hij met het achthonderd jarig bestaan in het vooruitzicht.

Wijnand Kooijmans