Jacoba Kasteel-Karst bij de club van honderd; burgemeester Jeroen Joon brengt felicitatiebezoek bij kruideniersdochter
12 mei 2025 om 17:30 MensenHARDERWIJK Een bijzondere dag voor Jacoba Karst. De in Epe opgegroeide Harderwijkse mocht maandag maar liefst honderd kaarsjes uitblazen.
Jacoba, uit een gezin met zeven kinderen, ging naar de huishoudschool waarna ze op haar dertiende aan het werk ging in de kruidenierswinkel van haar vader.
De honderdjarige vrouw heeft de Tweede Wereldoorlog heel bewust meegemaakt. Hoewel het in Epe relatief rustig was, moest een deel van de gezinswoning worden afgestaan om Duitse soldaten te huisvesten. Ook moesten twee van haar broers onderduiken om tewerkstelling in Duitsland te voorkomen.
Zo tegen het einde van de oorlog kreeg ze verkering met een vriend van haar broer. In 1949 is zij getrouwd met deze Joop Kasteel. In 1950 werd in Epe hun eerste dochter Hetty geboren. Het gezin verhuisde intussen naar Harderwijk vanwege het werk van vader Joop. De huidige wereldwinkel was toen een woonhuis met daarnaast een (Ford) automobielbedrijf, waar vader Joop bedrijfsleider was. In 1953 werd hun tweede dochter Margriet geboren. In 1960 kwam zoon Bart ook in Harderwijk ter wereld.
Co besteedde haar tijd niet alleen aan het gezin, maar zorgde ook voor de koffie voor de garageklanten en -medewerkers, bediende soms ’s avonds de benzinepomp en ging met de trein naar Amsterdam om een nieuwe auto van de fabriek naar Harderwijk te rijden. Ze speelde volleybal en sloot zich aan bij de Welfare van het Rode Kruis.
Het gezin bleef tot 1964 in Harderwijk wonen, waarna verhuisd werd naar Ede. Vader Joop kon daar niet aarden en dus werd terug verhuisd naar Harderwijk. Halverwege de jaren 70, met de oudste kinderen het huis uit en de jongste op de middelbare school, begon Co aan haar allereerste echte betaalde baan. Zij werkte in Ermelo op Veldwijk als activiteitenbegeleidster. Dat was een belangrijke stap voor haar. De uitspraak ‘Dat doen we van het geld van Veldwijk’ is legendarisch geworden in de familie.
Begin jaren 80 ging Joop met vervroegd pensioen, tegen zijn zin in. In het begin was dat lastig maar later, toen Joop een parttimebaantje als chauffeur kon krijgen, ging het beter. Zij hebben in die periode veel reizen gemaakt met de caravan. Reislustig was Co sowieso. Omdat Joop vliegangst had, heeft zij veel reizen gemaakt samen met haar dochters en schoonzoon; China, Egypte, Zuid-Afrika enzovoort.
Rond 2005 begonnen de nieren van Joop te verslechteren. Op een gegeven moment moest hij steeds vaker gedialyseerd worden wat een flinke belasting was, zowel voor hem als voor Co die hem verzorgde. In 2015 is hij uiteindelijk op 91-jarige leeftijd overleden. Nadien was Co alleen, maar volgens eigen zeggen niet eenzaam. Er komt altijd wel iemand langs of anderszins. Belangrijke steunpilaar daarbij is Marian, die al een eeuwigheid bij haar komt om het huis spic en span te houden.
Haar honderdste verjaardag werd een mooi feest met drie kinderen en vijf kleinkinderen (en aanhang), zes achterkleinkinderen en vele neven, nichten en kennissen.
