Emeritus voorganger Rik Verhoog stelt de volgende vraag: ‘Maakt vergelijken gelukkig?’

Je kent het vast: jongetjes en meisjes die voetballen met een shirt aan van bijvoorbeeld Messi, Ronaldo of Vivianne Miedema. Het zijn hun idolen, zo willen ze later kunnen voetballen. Niets mis mee.

Blijkbaar zit het in ons, om onszelf steeds te vergelijken met andere mensen. Volgens wetenschappelijk onderzoek worden we daar vaak niet echt gelukkig van. Neem bijvoorbeeld het beeld van mensen op sociale media. Dat is soms zo perfect, het heeft tot gevolg dat vele jonge mensen zich ongelukkig gaan voelen, omdat ze niet aan de getoonde perfectie voldoen. En we weten dat het leven kwetsbaar is, zeker niet altijd maakbaar.

Wat is het beeld van jezelf, ook ten opzichte van de ander? Mag je echt jezelf zijn? Babs Gons (schrijver, performer, theatermaker en schrijfdocent) heeft er een mooi gedicht over geschreven (Precies Goed, 2019):

Precies Goed

Soms wil je gewoon je hoofd op de aarde leggen,
je vuist naar de hemel heffen,
de tranen laten komen en zeggen:
het is zeker omdat ik zwart, wit, vrouw,
dik, dun, te groot, te klein,
te lief, onaardig,
omdat ik lelijk, eerlijk,
direct, poëtisch, welbespraakt,
te zichtbaar, onzichtbaar,
kwetsbaar,
onbegrepen, geprezen,
arm, trots en confronterend ben?
Daarom zeker!

En dat de aarde je dan met haar zachte handen
heel voorzichtig omhoog duwt,
je op de wang kust en fluistert;
het is omdat je zo ontzettend mens bent.
Niet te veel, niet te weinig, gewoon genoeg mens.
Net zo mens als andere mensen.
Precies goed.

Ik wens je toe dat je zo naar jezelf kunt kijken, niet perfect, precies goed!

Rik Verhoog, Emeritus voorganger apostolisch genootschap