Vogelspotters

Als ik vogeltjes hoor fluiten, krijg ik direct de neiging om te vinden. Waar zit die? En welke is het? Soms zit er eentje hoog in de boom. De ander verstopt zich liever in het riet. Ik ben opgevoed door twee vogelaars, dus ik herken best wat vogels. En hoe meer vogels je leert kennen, hoe leuker het is om ze te spotten. Hoe vaker je kijkt, hoe meer je ziet.

Vogels vind ik leuke beestjes. Ze hebben prachtige kleuren en fluiten verrassende deuntjes. Vogels zijn fascinerend, maar vogelspotters zijn al helemaal boeiende beestjes. Ze trekken met hun verrekijkers en telescopen door het land om vogels te kijken. Ze kunnen urenlang stilzitten in een vogelkijkhutje om een glimp op te vangen van bijvoorbeeld een ijsvogel. Of kilometers wandelen om de stoere zeearend op haar nest te zien zitten. Ik ben onder de indruk van het fanatisme en geduld van vogelspotters.

Naast vogels spotten, probeer ik wel eens God te spotten. Dat is begonnen doordat een vriend elke twee weken vroeg: heb je in de afgelopen tijd iets van God gezien? Doordat ik telkens die vraag hoorde, ging ik meer op God letten. Ik probeerde een God-spotter te worden. Maar hoe doe je dat? Hoe spot je God?

Je kunt God actief zoeken. Ik doe dat bijvoorbeeld door uit de Bijbel te lezen om meer van God te ontdekken. Of door naar de kerk te gaan en daar te horen over God en samen te zingen voor God. Je kunt God ook op andere plekken ontmoeten. In de glimlach van een oudere vrouw. De geuren en geluiden in een bos. Een kleurrijke vogel. Liefdevolle ogen. Ze laten mij iets zien van de creativiteit en liefde van God, de Maker van de aarde.

Om God te kunnen spotten heb je geen grote telescoop nodig. Open ogen en een open hart zijn voldoende. Toch heeft God spotten wel wat weg van vogels spotten. Hoe vaker je kijkt, hoe meer je ziet.

Sijmen Reehoorn, missionair werker De Regenboog, sijmenreehoorn@hotmail.com