Column emeritus voorganger Rik Verhoog over een nieuwe bladzijde: ‘Op een nieuwe manier naar het leven kijken’

HARDERWIJK Ken je dat? Je mijmert wat en denkt met enige melancholie terug aan vroeger. Je denkt aan de mensen die er niet meer zijn en je mist ze. Toen mijn beide ouders waren overleden realiseerde ik me ineens dat ik vanaf dat moment een wees was. Een vreemd gevoel.

Toch gaat het leven door en kijk ik ook vooruit, dankbaar en gezegend met veel mooie en lieve mensen om me heen. Familie, vrienden, bekenden, buren, mede-vrijwilligers, noem maar op. Ik woon in een land waar weliswaar heel veel moet gebeuren, maar waar vrijheid een groot goed is.

Echter, niet alles is goed. Ik ben erg bezorgd over het vele geweld en oorlogen in de wereld en verdrietig om de vele slachtoffers die daarbij vallen. En om een maatschappij, waarin mensen steeds meer tegenover elkaar dreigen te komen staan en extremen veel aandacht krijgen. Terwijl we elkaar zo hard nodig hebben om te kunnen samenleven.

Ik las het mooie lied ‘Een nieuwe bladzijde’ van Reinout Diehle en René Blom. Het eerste couplet is voor mij heel toepasselijk als je terugdenkt aan je leven:

Bladerend door m’n levensboek zie ik, daar beschreven,
licht en schaduw onlosmakelijk met elkaar verweven.
Voor m’n vreugde en verdriet zocht ik al tastend woorden
die troostten en verbonden, ontroerden en bekoorden.
‘k Verwoordde m’n gevoelens en schreef zo mijn verhaal,
maar het tijdsdeel dat nu voorligt, vraagt wel om nieuwe taal.

Ik heb vast ook wel eens mensen pijn gedaan, door onachtzaamheid bijvoorbeeld. En ik zou zo maar door kunnen gaan met wat ik deed, op dezelfde wijze. Want ik doe de dingen met de intentie het goede te doen. Maar toch, dit moment van reflectie leidt ook tot het voornemen steeds opnieuw een liefdevol mens te zijn. Dat is verwoord in het tweede couplet van dit lied:

Daarom sla ‘k een bladzij om, tracht woorden te vinden
die steeds opnieuw ontroeren kunnen, troosten en verbinden.
Zo schep ik dan schoonheid, vul het blad, nog onbeschreven.
Nu schrijf ik weer een nieuw verhaal en wek het woord tot leven.
Staat dit verlangen in m’n ziel als leidmotief geschreven,
dan wordt door mij het groot verhaal van liefde doorgegeven.

Op een nieuwe manier naar het leven kijken, naar jezelf, je mogelijkheden, je dromen, je plannen, je medemens. Doorbreek grenzen, geniet, geloof en heb hoop, omdat je er bent en met jou vele anderen van goede wil.

Rik Verhoog, emeritus voorganger, Apostolisch Genootschap H’wijk