Harderwijker Wim Dunsbergen doet triatlon voor het goede doel: ‘Pijn lijden voor een lach op het gezicht’
22 augustus 2024 om 17:00 AchtergrondHARDERWIJK Voor Wim Dunsbergen is het aankomende zaterdag 24 augustus zover. De sportieve Harderwijker gaat meedoen met de Gelre Man, de triatlon van Arnhem. ,,Je begint met 3,8 km zwemmen in buitenwater, dan fiets je 180 km en dan ren je nog 42,2 km.’’ Binnen vijftien uur moeten deze onderdelen zijn voltooid, maar dat is voor Dunsbergen nog niet voldoende. ,,Eerst wilde ik gewoon finishen, maar inmiddels wil ik het graag in twaalf uur halen.’’
Suzanne Vooren
Deze uitdaging dient ook het doel geld op te halen voor Cliniclowns. ,,Het begon met een nieuwe uitdaging voor mezelf vinden, een opdracht van zijn vrouw die Wims onrust opmerkte. Werk kabbelde op dat moment gewoon door, thuis was er een jong gezin met drie kinderen. Toch kriebelde het bij Wim. ,,Ik moest er even over nadenken, ben gaan Googelen en toen kwam ik dit tegen. Ik heb het aan mijn vrouw voorgelegd. Die kon alleen maar zeggen: ‘moet het weer zo extreem?’’’ De glimlach op zijn gezicht is groot als hij dit vertelt. ,,Ze heeft wel gelijk, ik had ook gewoon kunnen beginnen met een kwart triatlon, zoals ze op de Olympische Spelen doen. Maar zo zit ik niet in elkaar.’’
Voor Dunsbergen is sport al zijn hele leven een belangrijke uitlaatklep. De eerste opleiding die hij volgt is die van sportdocent. ,,Mijn sporten zijn voetbal, tennis en hardlopen.’’ De Harderwijker leert echter door en werkt nu als jeugdconsulent bij een gemeente. ,,Naast mijn baan gaf ik in de avonduren tennisles. Ik sportte zelf veel en deed mee met de bedrijfsvolleybal.’’ Toen er kinderen kwamen, was de tennisles niet goed meer te combineren met het gezinsleven. ,,Dat gat vroeg om vervulling en toen kwam dit.’’
TRAINING OM 5.00 UUR IN DE OCHTEND
,,Het mee kunnen doen met een triatlon vraagt wel een goede voorbereiding.’’ Hiervoor heeft Wim een bekende in de arm genomen om een gedegen trainingsschema te maken. ,,Aan het begin wilde ik steeds meer en dan zei hij ‘laat het lichaam maar wennen en neem rust’. En hij had gelijk.’’ De trainingen werden langer in duur en dat zorgde voor de volgende uitdaging. ,,Ik had met mijn vrouw afgesproken dat ik dit ging doen, maar zoveel mogelijk tijd met mijn gezin zou doorbrengen. Dus begon ik mijn dagen regelmatig om 5.00 uur om te gaan trainen. Dat scheelt, maar nog steeds ben ik veel weg en komt er veel op haar schouders.’’
Goed hardlopen, zwemmen of fietsen is een must, maar de triatlon vraagt veel meer. ,,De eerste keer dat ik van de fiets stapte om te gaan hardlopen begon mijn lichaam enorm te protesteren. Die transitiemomenten moeten geoefend worden. Pas na een paar kilometer accepteert het lijf de veranderingen.’’ Wim heeft in de voorbereiding onder andere meegedaan met een halve triatlon van Zeewolde en de marathon van Rotterdam. ,,Aan het einde van zo’n oefensessie, tot nu toe tot tachtig of negentig procent van de volledige triatlon, ben je gesloopt. Maar het gaat me lukken.’’
De zwaarste momenten tot nu toe waren de trainingen in de winter. ,,Zwemmen kan binnen, maar fietsen is echt een ander verhaal.’’ Weer en wind zijn venijnige tegenstanders. ,,De keer dat ik mijn vrouw moest vragen om het riempje van mijn fietshelm los te maken omdat ik geen kracht meer in mijn verkleumde vingers had, was mentaal wel echt zwaar.’’ Sowieso is het fietsen het onderdeel waar Wim denkt het het zwaarst te krijgen. ,,Omdat ik steeds voorovergebogen zit. Op een gegeven moment is het lichaam daar klaar mee.’’
MENTALE ASPECT
Alle trainingen ten spijt, is het onderdeel waar het minste controle over is toch het mentale stuk. ,,Je loopt voortdurend tegen je eigen barrières aan. Ik heb een aantal mantra’s die ik voor mezelf herhaal om me er doorheen te slepen.’’ Voor Wim was sporten een sociale bezigheid. ,,Ik had me niet gerealiseerd hoe alleen de triatlon is. Ik ben mezelf ook daarin echt tegengekomen afgelopen jaar.’’ Tijdens de triatlon is de regel dat je niet in groepjes mag fietsen, dus ook met iemand trainen zat er niet in. ,,Als dit straks is afgelopen, wil ik echt weer het sociale aspect in de sport terug.’’
,,Ik wilde deze uitdaging koppelen aan iets positiefs.’’ Wim zamelt geld in voor de Cliniclowns. ,,Ik heb ze aan het werk gezien in het ziekenhuis en zoveel respect voor de lach die ze bij de kinderen en ouders op het gezicht toveren. Die lach is een van de beelden die ik voor ogen haal als ik het zwaar heb. Voor mij is het een dag, die kinderen zijn veel langer bezig.’’ Het streven is 2000 euro. Wim is te volgen via Instagram.
