Nunspeetse Babeth ten Hove heeft het 'Rode Boekje' van [Tante Rikie] als kompas

6 mei 2026 om 08:26

De cijfers en kaartverkoop laten al jaren zien dat het vreemd ogende concept van het Achterhoekse evenement wel degelijk werkt en zelfs een schot in de roos blijkt.

Liefst 277.000 bezoekers trokken vorig jaar en masse naar de weilanden bij Lievelde, waar de volgelingen van voormalig festivaldirectrice Tante Rikie het leven, al is het maar voor een weekendje, iets leuker proberen te maken.

Op zich niet zo gek dat er een karrevracht aan bedrijven is die zich daarbij aan wil sluiten. Voor Babeth ten Hove uit Nunspeet is het de kunst om daar als ‘hoofd partnerships’ bij de Feestfabriek (het bedrijf achter de Zwarte Cross) als een soort commerciële André Rieu de aanvragen van bedrijven en het gevoel van het festival samen te laten komen in een feestelijke wals.

Ze legt in een notendop uit wat haar functie inhoudt. “Ik ben commercieel verantwoordelijk voor alle partnerships die we aangaan met de Zwarte Cross. Dus eigenlijk alles wat een merk is en samen met ons wil werken. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat wij met een merk samen willen werken om toffe dingen te kunnen doen. Daar mag ik commercieel wat van vinden.Wij zijn ons ook echt heel erg bewust van het marketingplatform dat wij dan voor die merken vormen. We zorgen dat alle afspraken goed op papier komen en alle verwachtingen goed worden gemanaged.”

GEEN ZAK GELD EN EEN SPANDOEK Kom bij de Zwarte Cross niet aan met een zak geld en een spandoek waar de naam van je firma op vermeld staat. Bij dit motorcross-spektakel draait het om activaties. Dat zijn commerciële belevenissen waarbij merken je op een leuke manier kennis laten maken met hun product, zonder dat het meteen de toon van een reclame-uiting draagt.

“Je moet het zo zien dat ik met een tas creatieve ideeën op pad ga die ik allemaal een keer heb ingefluisterd gekregen door onze creatieve collega's. Dat kunnen wensen zijn voor podia of dat kunnen acties zijn die we heel graag willen doen. En dan zoek ik vooral de ‘haakjes’ op met die partner. Dus het is vooral de creatieve doorvertaling waar ik mee zit.”

SPRINGBULTEN VAN EEN LOONWERKER De Zwarte Cross zag in 1997 het levenslicht, alleen wel in een totaal andere vorm dan nu. Beeld je een willekeurig weiland op het platteland in, waar de lokale loonwerker een paar springbulten in elkaar heeft geflanst. Ergens in dat weiland doemt er ook nog een feesttent op waar honderden feestgangers losgaan op muziek van de organisatoren: Jovink & the Voederbietels. Hoe lukt het om de kneuterigheid en laagdrempelige sfeer van een oorspronkelijk tentfeest met motorcross commercieel consistent door te vertalen naar het grootste festival van Nederland? 

RODE BOEKJE VAN TANTE RIKIE Het geheim blijkt hem te zitten in het rode boekje van Tante Rikie, de voormalig festivaldirectrice. "We hebben inmiddels Rikie’s Rode Boekje, een ode aan het festival waarin Gijs Jolink als een van de oprichters en zijn collega's het gedachtegoed hebben opgeschreven. Het bevat de do's en don'ts en het DNA van het festival. Wij proberen die filosofie en de normen en waarden te behartigen en te behouden. Daarnaast hebben we DNA-keepers die kritische vragen stellen: wat hebben we hieraan en wat doet dit voor de Zwarte Cross? Doen we dit omdat we het zelf cool vinden of omdat een merk dat graag wil? We zijn ons daar constant van bewust om te voorkomen dat we te veel afwijken van onze filosofie."

LANCERING EIGEN SNACK Alles bij elkaar zorgt het voor een formule die aanvoelt alsof het met een krat bier op tafel in de schuur is bedacht, maar waar ondertussen tot op het kleinste detail over nagedacht is. Babeth moet glimlachen bij het terugdenken aan een paar geslaagde activaties van de laatste editie. "De bekroning van afgelopen jaar was de lancering van onze eigen snack: de Tante Rikanto. Dat creatieve idee lag al tien jaar op de plank, maar bracht veel uitdagingen met zich mee. We hadden het zelf kunnen doen, zoals bij ons drankje Nozem, maar dan begin je qua merkbekendheid vanaf nul. Daarnaast moet je een producent vinden die de juiste oplages kan leveren."

AUTOMATIEK EN MUZIEK Ze komt in gesprek met FEBO. Het Amsterdamse snackconcern heeft een festivalstrategie in het leven geroepen om jongeren te bereiken én de beleving van de befaamde automatiek naar festivals te brengen. "Daarvoor hebben ze een trailer met ingebouwde luikjes ontwikkeld. Die staat op het Stadsplein, ons paradepaardje voor partnerships waar we op een leuke manier samenwerken met merken."

FAMILIEBEDRIJF “Tijdens onze gesprekken heb ik gedropt: kunnen we niet samen een snack lanceren? Het is een familiebedrijf dat de productie in eigen huis doet; ze staan zelf in contact met boeren en kruideniers en maken alles dagvers. Daardoor kunnen ze op korte termijn snacks ontwikkelen. Die samenwerking was binnen no-time geregeld. Na een proefsessie hebben we onze wensen doorgegeven en er de marketing omheen bedacht. Dat is vorig jaar zó door het dak gegaan, het was heel tof dat het was gelukt. Nu proberen we natuurlijk om het product breder in de markt te zetten.”

Het festival mag dan in de ogen van het volk vier dagen duren, voor de organisatoren is het een way of life. "Het organiseren van een festival is zó intensief en naarmate je naar de datum kruipt, wordt het intensiever. Er komt zoveel bij kijken, dat heeft een gemiddelde bezoeker helemaal niet in de gaten. Van idee op papier naar daadwerkelijke creatie op het terrein; dat gaat over zoveel verschillende schijven.”

HET HELE JAAR DRUK MEE Tijdens het festival zelf ontvangt ze potentiële nieuwe commerciële partijen, onderhoudt ze huidige contacten én bewaakt ze of alles gedurende het weekend echt zo gladjes verloopt als gedacht op kantoor. "Daar zijn we dus het hele jaar druk mee”, besluit Ten Hove met een glimlach.