Column

20 mei 2026 om 12:08

Gedenken en waken

Begin deze maand waren we twee minuten stil om ons de mensen te herinneren, die voor vrijheid en vrede de strijd aangegaan zijn en deze met hun leven hebben moeten bekopen.

Als vanzelf gaan onze gedachten terug naar de tweede wereldoorlog en herinneren we ons veelal de verhalen, die ons doorverteld zijn. Ervaringsdeskundigen zijn er steeds minder om ons te kunnen vertellen hoe het echt geweest is. Daarbij komen ook gedachten aan hen, die nog kort geleden op vredesmissie waren. Onlangs bezocht ik het Nationaal Militair Museum in Soesterberg en stond stil bij de gedenkplek voor de overleden militairen op missie in Afghanistan. Namen en datums; jonge mensen gestorven met in zich het ideaal om vrede te brengen. En opnieuw kwam bij mij die ene zin naar boven uit de musical van de Soldaat van Oranje: ‘Oorlog kent alleen maar slachtoffers’.

Ook in deze tijd oorlogen en geruchten van oorlogen. En wat heeft het kwaad veel gezichten. Weer mensen in nood, weer mensen slachtoffer van geweld en weer mensen die gaan voor het ideaal van de vrede. En ze gaan met gevaar voor eigen leven.

En wij? We vierden op de vijfde Mei de vrijheid, waarin wij al éénentachtig jaar mogen leven. De meesten van ons weten niet beter en hebben geen benul wat onvrijheid betekent.

Het gevolg van die onwetendheid is dat alles heel gewoon gevonden wordt en als het niet gaat zoals gewild, er mensen zijn die in ontevredenheid rechten opeisen en plichten niet zo nauw nemen. De maatschappij verhard en de tegenstellingen worden steeds groter. Voor hen die de beslissingen moeten nemen, wordt het steeds moeilijker om het goede te doen.

Gelukkig zijn er ook mensen die het anders willen, die een tegengeluid laten horen. Een mooi voorbeeld hiervan is in Harderwijk de Ambassade voor Vrede. Tijdens de jaarlijkse Walk of peace in de Vredesweek zijn ze zichtbaar aanwezig in de stad. En tot voorkort waren er maandelijks ook stiltewakes in het Hortuspark. Twee jaar geleden is hiermee gestart in de hoop dat dit initiatief als een olievlek zou uitbreiden en er steeds meer mensen zouden aansluiten. Geen vreemde gedachte, want iedereen wil toch vrede en een half uur waken is toch niet veel? Helaas is het deze twee jaar bij een klein clubje gebleven en is er onlangs besloten te gaan zoeken naar andere mogelijkheden om vrede onder de aandacht te brengen.

Het was geen gemakkelijke beslissing en hebben we elkaar op de been willen houden met ons logo:’ Niets doen is geen optie!’ Dit laatste blijft ook het motto, voor velen van ons gevoed door de uitspraak van Jezus zelf: ‘Gelukkig de vredestichters’. Naar Zijn voorbeeld de weg gaan van vrede, die meer is dan geen oorlog. Die weg is vol vrijheid, vreugde en vriendschap. Dat is de weg om te gaan; te beginnen in onze eigen stad, want vrede is een werkwoord.

Gertie van Dijk-Vermeulen
verbonden aan de PGHarderwijk