Column

12 mei 2026 om 13:52

Voorbeelden 

Mijn oom Jan is al langer geleden overleden, maar ik denk nog vaak aan hem. Het was geen man van lange toespraken of mooie woorden, meer een doener. Toen ik mijn opa moest vertellen dat zijn zoon, mijn vader, op 50-jarige leeftijd was overleden ging oom Jan met mij mee.

Later toen ik na de geboorte van onze kinderen mijn vader ook als opa miste, was hij als het ware een opa voor onze kinderen. Hij ging met ze naar het circus en maakte eigenhandig een bolderkar, die we nog vaak gebruikt hebben. Hij was een echte vriend, die zijn vriendschap en liefde voelbaar maakte in daden.

Oom Jan was in zijn doen en laten een voorbeeld voor mij. Toen hij mijn broertje, toen zeven jaar oud, onterecht op zijn nummer had gezet en daar door iemand op attent werd gemaakt, zag ik dat hij niet te groot was om naar hem toe te gaan om te zeggen dat het hem speet en het kwam weer goed. Het speelde zich af op de camping. Ik zie hem nog zitten voor het tentje waar mijn broertje zich boos en verdrietig had teruggetrokken. Dat beeld is veel krachtiger dan een lange verhandeling over vergeven en vergeving vragen.

Jezus, moeder Theresa, Florence Nightingale, Gandhi, King, Mandela…wereldverbeteraars en in veel opzichten mooie levensvoorbeelden. Maar de wereld is heel groot en dan helpt het enorm in mijn directe omgeving gewone mensen te kennen, die voor mij heel bijzonder zijn, en mij laten zien wat ik op mijn eigen vierkante meter kan betekenen. De juf in de eerste klas van de lagere school bijvoorbeeld, die in de kantlijn van mijn rapport bemoedigend schreef: ‘Wel durven Dikkie!’ Ik denk ook aan die oudere vrouw in onze geloofsgemeenschap, die van haar huis een gastvrij thuis maakte, waardoor ziekenbezoek niet alleen geven was, maar ook ontvangen.

Ik geloof in de kracht van het voorgeleefde voorbeeld. Zo zag ik een oudere man met een klein jongetje samen de hond uitlaten. Opa en kleinzoon veronderstel ik. Beiden waren uitgerust met afvalgrijpers en een afvalzak, waarin zij het opgepakte zwerfvuil meenamen. Het was geen corvee, zo te zien hadden opa, kleinzoon en hond het heel gezellig met elkaar. En het mes sneed aan twee kanten: een stukje Harderwijk werd schoner en deze opa gaf zijn kleinkind, mij en wellicht ook anderen het goede voorbeeld.

Dit alles brengt mij bij de vraag: wat is het voorbeeld dat ik geef, in woord en gedrag?

Dick Struik
voormalig voorganger
Apostolisch Genootschap
dickstruik@gmail.com