<p>Jubilaris Jaspert Korevaar is trots op de nieuwe accommodatie van korfbalvereniging Unitas: &#39;De club zet zichzelf hiermee op de kaart&#39; (foto: Marco Jansen)</p>

Jubilaris Jaspert Korevaar is trots op de nieuwe accommodatie van korfbalvereniging Unitas: 'De club zet zichzelf hiermee op de kaart' (foto: Marco Jansen)

(Foto: Marco Jansen)

‘Unitas als rode draad door mijn leven’

  Nieuwsflits

HARDERWIJK - De voorzitter verraste hem met een bos bloemen, een oorkonde van de bond en een penhouder met inscriptie. Ondanks een online jaarvergadering wilde Unitas het 50-jarig lidmaatschap van Jaspert Korevaar niet ongemerkt laten passeren. “De korfbalvereniging is een rode draad in mijn leven.”

Marco Jansen

 “Het is absoluut een mijlpaal, maar geen prestatie, want als je je contributie blijft betalen, word je vanzelf 50 jaar lid’’, klinkt de jubilaris (60) nuchter. Jaspert Korevaar werd in februari 1961 geboren, in oktober van dat jaar werd de korfbalvereniging opgericht door zijn vader Cor Korevaar en de heren Stijkel en Van Eijk. “De wieg stond bij wijze van spreken naast de stencilmachine bij ons thuis, waar het clubkrantje werd gedrukt. Mijn moeder, maar zeker mijn vader, waren ontzettend betrokken.”

Zijn broers en zussen korfbalden; zijn vrouw Yvonne leerde hij bij Unitas kennen. Als speler haalde Korevaar op zijn 17e het eerste team, dat toen nog als twaalftal in drie vakken speelde op het veld. In de zaal (twee vakken) waren er maar acht plekken te verdelen. “Ik moest in een oefenwedstrijd concurreren met Evert Peters. Hij speelde heel goed; ik speelde als een krant. Hij had meer talent en kwam erin. Ik ben voor de zaal nooit meer in beeld geweest. Op het veld heb ik het nog wel zes jaar volgehouden.”

Giftig mannetje

Korevaar bleef nog wel lang in lagere teams spelen, totdat hij voorzitter werd in 2000.

“Ik was in het veld een vrij giftig mannetje en lag nog weleens in de clinch met scheidsrechters. Als voorzitter moet je het goede voorbeeld geven en dat deed ik in het veld toen niet. Ik ben gestopt en niet meer begonnen.”

Hij was voorzitter tot januari 2007 en maakte de bloeiperiode van de club mee. In 2003 werden de junioren landskampioen in Ahoy en zij gingen een jaar later over naar de senioren. “We hebben heel veel moeite gedaan om ze bij elkaar te houden. Er werd door veel clubs aan enkele spelers/speelsters geplukt. Het niveau ging omhoog en zeker de komst van trainer Harold Jellema zorgde voor aantrekkingskracht op spelers van buitenaf. Dat gebeurde daarvoor niet of nauwelijks. Ons standpunt was: haal ze jonger, zodat ze binding krijgen en langer blijven. Bijna iedereen die kwam, bleef hangen. De discussie wat dan de verhouding moest zijn, is er nu niet meer. In die tijd kwam er een mentaliteitsomslag en is de basis gelegd voor waar Unitas nu staat.”

Korevaar zelf was in die periode ook actief betrokken. Zijn zoon Ronald speelde enkele jaren in het eerste team; zelf reisde de voorzitter het land door om wedstrijden van de tegenstander op video vast te leggen. Voorzitter of niet; ik ging vaak buiten de deur voor Harold Jellema filmen, zoals een keer op zaterdag 21.00 uur in Stiens in het noorden van Friesland. Ik vond het leuk om te filmen en Harold was enthousiast. Ik heb prettig met hem samengewerkt, dat was een mooie tijd.”
In 2006 kreeg de club een tweede kunstgrasveld. “De opening was vrij spectaculair met een helikoptervlucht met ons erelid Janny Wilhelm en wethouder Rob Daamen.”

In de loop der jaren deed Korevaar, een echte clubman, van alles bij zijn vereniging: van technische commissie, sponsorcommissie (die toen nog in de kinderschoenen stond) tot trainer. Hij is nog steeds actief als scheidsrechter en scheidsrechterbeoordelaar. “Ik floot op een gegeven moment standaard tweede klasse en reserve eerste klasse, maar door een kuitblessure en een zenuwaantasting schrijf ik nu alleen nog in op wedstrijdjes in de buurt.’’

Nieuwbouw

Unitas bestaat in oktober 60 jaar en Korevaar zou het mooi vinden als er in het najaar ook een feestelijke opening van de nieuwbouw is. Hij is trots op wat er het afgelopen jaar is gerealiseerd op het Slingerbos. “Met zo’n accommodatie zet je de club wel op de kaart, want maar weinig korfbalverenigingen hebben zo’n complex.”

Korevaar stond vroeger middenin de club en hoorde veel van ouders en spelers. Nu staat hij er wat verder van af. “Er zijn nu nieuwe drijvende krachten die de kar trekken en de clubcultuur bewaken. Wat mij betreft is dat zo hoog mogelijk spelen, maar Unitas moet ook de gezelligheidsvereniging blijven die het altijd was. Ik voel me er nog steeds thuis en altijd welkom.”

Hij hoopt dat er na corona snel weer wat mogelijk is. "We drinken elke donderdagavond wat met een vast clubje en hebben al een tafel gesponsord vlak bij het raam, met een prachtig uitzicht over het veld.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden