Column: Monument voor mantelzorgers

  Column
Foto:

Burn-out, volksziekte nummer 1,2 of 3. Van de studenten is 1 op de 7 uitgeput. Meer dan een miljoen Nederlandse mensen burn-out verschijnselen. Als dat allemaal werkende mensen zijn – er werken bijna 10 miljoen mensen in Nederland - zou dus 1 van de 10 werkende mensen onderuit gaan. Maar er zijn nog veel meer mensen die eerder ziek waren en al weer aan het werk zijn gegaan. Zelf ben ik ook een je-weet-wel-dominee. En doordat ik erover geschreven heb, heb ik veel aandacht gekregen, meelevende, lieve, aardige reacties en mooie welwillende vragen en verhalen van journalisten. Dank je wel allemaal.

Maar vandaag gaat het me om de mensen in de omgeving van de zieken. Als een paar miljoen mensen een burn-out hebben of hebben gehad, dan hebben er dus nog veel meer mensen uit hun directe omgeving mee te maken. Er zijn dus miljoenen mantelzorgers die leven in de schaduw van de zieken en onder hun gewicht. Ik heb gezien wat mijn vrouw Tineke voor me deed toen ik zelf niets kon. Ik had weinig hoop en een hoop getob.

Mantelzorgers worden erg beperkt in hun eigen leven, en moeten intussen hoop hebben voor twee, liefhebben voor twee en – als ze slim zijn – geloven voor twee. Zij moeten elke dag uit het thermoskannetje van de hoop een bakje troost schenken. Misschien zullen ze het zelf zo niet zeggen. De meesten krijgen er nooit een koninklijke onderscheiding voor, en dat willen ze ook helemaal niet.

Wat zou het mooi zijn als er in onze stad een monument voor mantelzorgers zou worden opgericht. Een collectief lintje van alle anonieme helden die het volhouden en er zijn voor wie het nodig heeft. Ik daag de gemeenschap van Harderwijk uit, de gemeenteraad, en vooral ook kunstenaars om daar iets moois van te maken.

Johan het Lam

Meer berichten