Foto:
Column Johan het Lam

Een tuin voor de buurt

  Column

Een rondje met je hondje om de Bethelkerk. Je ziet een verwilderd braakliggend terrein. Arme grond met manshoog onkruid.

De kerk wilde die grond gaan delen met de omgeving. Dat zit in het DNA van de kerk, ook al is ze dat zelf weleens vergeten. Het zit namelijk in het DNA van de Heer van de kerk, Jezus. Geven en delen.

Mooie plannen werden er gemaakt aan de vergadertafel. Maar de coronacrisis legde alles stil, ook de tuindromen van de kerk.

Alles stil? Nee toch niet.

Grappig dat er zonder plan of werkgroep spontaan mensen aan de slag gingen. Sommigen met groene vingers, anderen met twee linkerhanden. De een met scherpgeslepen gereedschap en de ander met de botte bijl. De één met geloof en de ander zonder. Asielzoekers, echte Harderwiekers en alles wat er tussenin zit. Bijnapensionado’s, basisschoolkinderen en studenten.

Er wordt overlegd, samengewerkt, alleen gewerkt, koffie gedronken, gedoezeld op een oud gegeven bankje, en gebeuld met zweet op de kop.

Vanuit het raam van mijn werkkamer zie ik het allemaal gebeuren. Omdat ik er enthousiast van word wil ik het delen met je.

De bedoeling is: ontmoeten, geven en delen. De coronacrisis heeft ons opnieuw laten zien hoeveel honger daarnaar is. Hier wordt gedeeld wat er ieder heeft. De spa of de hark, het bloemenzaad of de rabarber. De problemen en de mooie verhalen. En natuurlijk de teleurstellingen en de hoop. Ook de hoop die er is door Jezus. Als iemand dat meebrengt, zou het raar zijn als hij dat niet zou delen.

Maak een ommetje en pak een kommetje. Welkom.

Johan het Lam, predikant Bethelkerk

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden