Foto:
Column Marthijn van Leeuwen

Twee keer blij

  Column

Het is oktoberrrr, het is nu toegestaan erwtensoep te eten. Het recept van mijn moeder, met één ondeugdzaam ingrediënt. Ook leuk zoiets te koken voor andere mensen, die er wellicht niet aan toekomen. Zeker nu. Bovendien: als je deelt met anderen, mag er dan meer worst in.
Ik pols even of het uitkomt. Ik bel aan en stap terug. Verraste blik aan de andere zijde. ‘Kom je er niet even in?’ ‘Nee, dat is niet verstandig nu, he.’ ‘Ah, maar natuurlijk, heerlijk!’ Ik kan met dubbele vreugde aan de slag.
Als die avond ons huis vervuld is van de erwtensoep, ga ik eerst even op pad. Ik zet de bak hete soep op de stoep, druk op de bel en stap terug. Als de deur opengaat, geniet ik van de uitroep ‘oh héérlijk, daar ga ik toch van genieten!’ Nou, dat was net de bedoeling en ik ga gauw terug voor dezelfde ervaring.
Volgende dag, tijdens het eten, gaat de bel. Stralend staat ze daar, een stapje terug, met een glimlach. De bak schoon in een tasje al voor de deur gezet, met nog wat. ‘Het was heerlijk’, zegt ze. ‘Recept van je moeder? Ik heb wel voor drie dagen te eten, zoveel. En, hoe is het met jullie? Niks aan he, nu. Maar, op naar de lente, zeg ik dan maar.’ Zie ik die lente nu al in haar oude ogen? Ze kijkt nog es naar het tasje.
Ik snel weer aan tafel om verder te eten. ‘Wat zit er in dat tasje?’, zeggen de kinderen nieuwsgierig. Ze menen iets te zien van ‘dankjewel’ in het Frans. Maar ik negeer deze nieuwsgierige hebberigheid. Eerst eten. Dan kijk ik met ingehouden nieuwsgierigheid in het tasje. Naast de bak inderdaad bruine bedankjes, maar ook een zakje met bloembollen. Voor de lente!

Weet zij, dat, hoewel we werkelijk niets te klagen hebben, het soms best pittig is in huis, met alle beperkingen? Hoewel zelf alleen gaand en kinderloos, heeft ze geen smalle blik. Juist door haar vermogen te ontvangen en te delen, waren we beiden twee keer blij. Zo houden we het vol, mensen. Op naar de lente!

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden