Foto: Pieter Eikeboom
Column Marten van der Wal

Tel je zegeningen

  Column

Deze keer een column voor mezelf. Of eigenlijk een column van Diggi Dex en Stef Bos aan mij. Ik hoorde dit ‘gebed’ in het programma ‘De beste zangers’ en het laat me niet meer los.

Ik werd vanochtend wakker, door mijn dochter. Ze vraagt: papa, waar slaapt de wind als hij niet waait? Ik zeg, ik denk boven in de wolken in een tent. En ze lacht. En opeens het besef dat ik gelukkig ben. Ik weet niet waar ik dit aan te danken heb. Ik doe mijn best om op te voeden, maar weet dat je nooit alles in handen hebt. Nooit zo goed gegaan als nu, mijn leven op orde maar een kind maakt het vergankelijk.

Een les voor mij, ik zeg je eerlijk. Er is meer in mijn kleine wereld dan het hebben van geld op de bank. Wat je plan ook is, ‘t is allemaal relatief. Ik moet denken aan de zus van een vriendin en laat een traan voor haar, niet te verklaren. Dood aan kanker en twee kinderen nagelaten.

En ik denk aan mijn dochter, denk aan mezelf. Wat loop ik toch te zeiken over wat ik doe, of wat ik wil bereiken? En ik zie niet wat ik heb. Pluk de dag, jongen...denk ik dan. Pluk de dag. En tel je zegeningen. Tel je zegeningen. Tel. Tel.

Tel de sterren voor haar

Tel de sterren voor hem daar

Tel de sterren voor mij

Als je wilt zal ik er voor jou zijn.

Tel de sterren voor vrienden

Al die sterren voor mij

Al die sterren van ons

Al die sterren van liefde

En het lied gaat verder, maar mijn gedachten blijven hangen. Wat proberen Diggi en Stef me nu te zeggen? Misschien wel dat dit leven, ons leven veel te kort is om zomaar voorbij te laten gaan. Dus zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder. Tel de sterren en heb lief.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden